روماتولوژی

روماتولوژی بُعد "ایمونولوژیک و سیستمیک" بیماری‌های اسکلتی-عضلانی را در مرکز تحقیقات پوشش می‌دهد. بسیاری از اختلالاتی که با درد و ناتوانی عضلانی-اسکلتی بروز می‌کنند (مانند آرتریت روماتوئید، اسپوندیلیت آنکیلوزان یا لوپوس)، ریشه در سیستم ایمنی دارند. حضور علم روماتولوژی در این مرکز تحقیقاتی باعث می‌شود تا نگاه پژوهشگران از سطح "مکانیکی" فراتر رفته و به بررسی فرآیندهای التهابی سیستمیک که منجر به تخریب مفاصل و بافت‌های نرم می‌شوند، معطوف گردد.

پژوهش‌های مشترک در این حوزه بر روی مدیریت دردهای مزمن و غیرمکانیکی متمرکز است. بیماری‌هایی نظیر فیبرومیالژیا یا سندرم‌های درد میوفاشیال که مرز مشترکی بین روماتولوژی و طب فیزیکی دارند، نیازمند تحقیقات چندجانبه هستند. مرکز تحقیقات با تلفیق دانش روماتولوژی، به بررسی تاثیر درمان‌های دارویی نوین (مانند داروهای بیولوژیک) در کنار روش‌های توانبخشی می‌پردازد تا استراتژی‌های ترکیبی موثرتری برای حفظ عملکرد مفاصل و جلوگیری از تغییر شکل‌های دائمی (Deformity) ارائه دهد.

همچنین، روماتولوژی نقش مهمی در تشخیص‌های افتراقی پیچیده در مرکز تحقیقات ایفا می‌کند. بسیاری از بیماری‌های متابولیک استخوان (مانند پوکی استخوان) یا بیماری‌های بافت همبند، تظاهراتی شبیه به اختلالات مکانیکی دارند. تحقیقات در این بخش به تدوین الگوریتم‌های تشخیصی کمک می‌کند که بتوانند در مراحل اولیه، بیماری‌های التهابی را از آسیب‌های فرسایشی تفکیک کرده و از این طریق، مسیر درمان و توانبخشی بیمار را به درستی هدایت کنند.