فیزیوتراپی

فیزیوتراپی بازوی اجرایی و مداخله‌گر غیرتهاجمی در مرکز تحقیقات نوروموسکولار است. این علم بر اصلاح اختلالات حرکتی، کاهش درد و تقویت ساختارهای عضلانی-اسکلتی از طریق عوامل فیزیکی و تمرین‌درمانی تمرکز دارد. در بستر پژوهشی، فیزیوتراپی به دنبال یافتن "دوز" دقیق و موثر تمرینات درمانی برای بیماری‌های مختلف است؛ همانطور که در داروسازی دوز دارو اهمیت دارد، در اینجا نیز محققان بررسی می‌کنند که چه نوع تمرینی، با چه شدتی و در چه زمانی می‌تواند بهترین پاسخ را در آرتروز، کمردرد مزمن یا فلج‌های ناشی از سکته ایجاد کند.

ارتباط علمی فیزیوتراپی با این مرکز، پیوند عمیقی با علم کینزیولوژی (حرکت‌شناسی) و بیومکانیک دارد. پژوهش‌ها در این بخش بر تحلیل گیت (Gait Analysis) و الگوهای حرکتی غلط که منجر به آسیب‌های تکراری یا تخریب مفاصل می‌شوند، متمرکز است. مرکز تحقیقات با استفاده از دانش فیزیوتراپی، پروتکل‌های پیشگیرانه‌ای را تدوین می‌کند که با اصلاح راستای بدن و تعادل عضلانی، از بروز بیماری‌های اسکلتی-عضلانی جلوگیری کرده یا پیشرفت آن‌ها را کند می‌کند.

علاوه بر تمرین‌درمانی، فیزیوتراپی در تحقیق بر روی مدالیته‌های فیزیکی (مانند لیزر پرتوان، مگنت‌تراپی، شاک‌ویو و تحریکات الکتریکی) نقش محوری دارد. محققان مرکز نوروموسکولار با انجام کارآزمایی‌های بالینی دقیق، مکانیزم‌های سلولی و بافتی این مدالیته‌ها را بررسی می‌کنند تا مشخص شود کدام روش فیزیکی می‌تواند التهاب را در سطح بافت کاهش دهد، ترمیم تاندون را تحریک کند یا دردهای نوروپاتیک مقاوم را بدون نیاز به داروهای پرعارضه کنترل نماید.